+31 6 53 27 65 32

Welke invloed heeft het ontgassingsverbod straks op de tarieven?

mei 20, 2024 Nieuws

Na het lossen van een tanker blijven de dampen van de vorige lading vaak nog hangen in de tanks van het schip. Deze dampen kunnen mengen met de nieuwe lading, waardoor deze verontreinigd raakt.

Er is ook een risico op explosie als de gassen ontvlambaar zijn. Daarom worden de ladingtanks op weg naar de laadlocatie soms geventileerd om de laatste resten te verdampen en te verwijderen. Om veiligheid te waarborgen vereisen sommige laadlocaties dat barges arriveren met tanks onder de 10 procent LEL (lagere explosiegrens).

Laten we een scenario overwegen waarin u diesel hebt vervoerd van ARA naar Straatsburg. Op de terugreis is er een mogelijkheid om een lading nafta mee te nemen van Ludwigshafen terug naar ARA. Omdat er nafta is geladen, is de barge niet meer gasvrij.

Bij aankomst in ARA moet u opnieuw diesel laden. Om dit te doen, moet de barge gasvrij aankomen bij de laadinstallatie, omdat niet alle terminals zijn uitgerust met een Vapor Recovery Unit (VRU). Een VRU is een systeem om de gassen die vrijkomen tijdens het laadproces op te vangen en te herwinnen, waardoor hun emissie in de atmosfeer wordt voorkomen. In een dergelijke situatie bieden er zich twee opties aan: ventilleren in de open lucht of gebruikmaken van een ontgassingsinstallatie.
Ontgassen bij een installatie

Ontgassen op een installatie kost ongeveer 1 euro per m3 (de prijzen variëren per locatie) plus de relevante vaartijd, wachttijd en ontgastijd. Voor een tanker van 3.000 m3 zou dit ongeveer .3000 euro bedragen en een ontgastijd van twaalf uur. Het grootste deel van de aanzienlijke kosten is de wachttijd in plaats van de prijs. Wegens het beperkte aantal ontgassingsinstallaties en de doorgaans drukke schema’s kunnen wachttijden vaak drie dagen of langer zijn.

Een barge van 3.000 m3 heeft een liggeld tarief van 160 euro per uur, dat betekent 3.840 euro per dag. Maal 3 dagen is 11.520 euro. Als we de ontgassingskosten en vaartijd optellen, hebben we het over ongeveer 15.000,- eur. Dat is in het geval van een barge van 3.000 m3. Voor een barge van 7.000 m3 zou dit gemakkelijk kunnen oplopen tot 27.000 euro in dit scenario.
Ventilleren in open lucht

Ontgassen in de open lucht houdt in dat er kosten zijn voor de vaartijd naar het toegestane gebied, plus de ventilatietijd. Die kan variëren afhankelijk van de grootte van de barge; ongeveer twaalf uur voor 3.000 m3 plus zes uur vaartijd is 18 x 160 euro per uur demurrage-tarief = 2.880 euro. Als we de twee met elkaar vergelijken, wordt duidelijk dat de kosten van ventileren in de open lucht doorgaans economischer is dan het gebruik van een installatie.
Mobiele ontgassingsinstalllatie

Er zijn meerdere mobiele ontgassingsinstallaties in gebruik, die strategisch kunnen worden geïnstalleerd op verschillende locaties, afhankelijk van lokale vergunningen, zoals in Amsterdam en Rotterdam. Het belangrijkste verschil zit hem in de vereiste om een tijdslot te reserveren, een kenmerk dat zowel voordelen als uitdagingen met zich meebrengt.

Aan de positieve kant elimineert de behoefte aan het boeken van een tijdslot het potentieel voor onnodig wachten in de rij, zoals vaak het geval is met vaste locaties. Echter, het kan erg uitdagend zijn voor een barge om de precieze aankomsttijd te voorspellen. Als een barge te vroeg arriveert, moet die nog steeds wachten in de rij, waardoor enkele van de voordelen van het tijdslot-systeem teniet worden gedaan.

Qua kosten zijn deze mobiele eenheden in lijn met de prijzen die vaste installaties rekenen. Daarnaast bieden ze contractuele overeenkomsten die het mogelijk maken om een vast aantal tijdsbestekken per jaar te kopen tegen een vaste prijs.
Wie draagt de kosten?

Onder artikel 8 van de CDNI-conventie draagt de verlader de kosten van het ontgassen van de tanks, inclusief de kosten van het omleiden naar een aangewezen ontgassingsinstallatie en de daarmee gemoeide tijd. Desondanks blijft het een kwestie die zal worden onderhandeld op basis van marktomstandigheden. Het CDNI beschouwt deze gassen als afval, terwijl charterers en bevrachters zich alleen richten op flexibiliteit en kosten.

De bevrachter heeft de keuze om een barge in te plannen in een specifieke productcategorie. Bijvoorbeeld, wanneer men vaart in FAME-producten, is deze voorlading het minst flexibel van allemaal voor het laden van andere producten daarna.

Het is zeldzaam dat een bevrachter tankreiniging of tankspoeling vraagt na het laden van FAME. In een sterke markt zullen makelaars die geen FAME-voorlading willen, onderhandelen over het spoelen of reinigen van de barge. Hetzelfde geldt voor ontgassen. Omgekeerd is geen bevrachter in een zwakke markt bereid om 20.000 tot 30.000 euro of meer bovenop het vervoer te betalen om een barge te ontgassen, aangezien er waarschijnlijk dedicated barges beschikbaar zijn.

In een sterke markt wil een bevrachter niet dat de barge vast ligt bij een ontgassingsinstallatie voor drie tot vijf dagen, zelfs als het van toepassing zijnde liggeldtarief betaald wordt. De TCE (time charter equivalent) in sterke markten is hoger dan het liggeldtarief.

Dus, als een bevrachter alleen maar een enkele naftareis wil laten doen en het schip daarna ontgast wil worden, zullen deze reizen worden onderhandeld, inclusief het liggeld bij een ontgassingsinstallatie.

Sebastiaan Kosman,
mede-oprichter van Spotbarge.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *